cz.2Kolejnym rodzynkiem turnusu 13.08.2010-19.08.2010 był Darek, który jak pierwszego dnia pobytu zakupił sobie u animatorów firmową koszulkę z napisem Tunezja to do końca pobytu już nic innego na siebie nie założył, bo przecież wszyscy muszą widzieć że on ma nową koszulkę za 10 euro nawet za koszt chodzenia w niej przez cały tydzień w czterdziesto-stopniowym upale. Jednakże szczytem wszystkiego była Wioletta z fryzurą jakby u nich we wsi był tylko jeden fryzjer, której w połowie pobytu coś się stało i zamiast leżeć w pokoju jak każdy normalny człowiek któremu cos dolega, kazała się zanieść na leżaku na basen gdzie właśnie odbywała się uroczysta kolacja tunezyjska i pokazywała „na środku sceny” jak bardzo cierpi. Nie poszła do pokoju nawet kiedy przyjechał do niej lekarz, który musiał ja badać przy wszystkich, po czym nie pozwoliła się zabrać na noszach do karetki dopóki nie zrobią jej ładnego zdjęcia. Hotel zamieszkiwało też kilku francuzów, którzy ogólnie sprawiali wrażenie sympatycznych, nie licząc kilku, którzy w jadalni woleli się wykłócać o to aby móc usiąść przy naszym stoliku z kwiatami i świecami niż po prostu dać skromny napiwek, aby następnego dnia mieć taki sam stolik. Co do komentarzy o monotonności jedzenia sprawa wygląda następująco: owszem są codziennie te same potrawy, ale jakby je wszystkie zliczyć to w sumie przez cały dzień serwowano ich ponad sto, także jeśli ktoś jest w stanie codziennie pochłonąć wszystko na raz to może mu się znudzić. A wierzcie mi sądząc po „kopcach” jedzenia noszonych na talerzach niektórych polaków byli i tacy. Przed wyjazdem warto też zaopatrzyć się w polska wódkę, ponieważ drinki serwowane w ramach allinclusive składają się tylko z alkoholi regionalnych, a najmocniejszy tunezyjski alkohol i tak ma nie więcej niż 15%, więc po zmieszaniu go nawet w proporcji pół na pół jest słabszy od naszego wina.